Κατανοώντας την ιδιοσυγκρασία του παιδιού σας

Κατανοώντας την ιδιοσυγκρασία του παιδιού σας

Εκτιμώντας το μέγεθος της αντίδρασης του παιδιού σας

 Παιδιά με ήπιες  αντιδράσεις

Είναι παιδιά που φαίνονται λιγότερα απαιτητικά, πιο ήρεμα, δύσκολα  γκρινιάζουν, κοιμούνται περισσότερο από το μέσο όρο, εξωτερικεύουν τα αισθήματά τους με  μικρές αλλαγές στην έκφραση τους, στην στάση του σώματος ή στον τόνο της φωνής τους και συνήθως μπορούν να ‘ανεχτούν’ μεγάλο αριθμό ερεθισμάτων. Το γεγονός ότι φαίνονται λιγότερο απαιτητικά, δεν σημαίνει ότι έχουν λιγότερο ανάγκη της προσοχής των γονέων τους. Αντιθέτως, μπορεί να χρειαστεί να δουλέψετε περισσότερο για να τραβήξετε και να διατηρήσετε την προσοχή τους.

 Παιδιά με έντονες αντιδράσεις

 Είναι παιδιά που εξωτερικεύουν τα αισθήματά τους με δυνατή και καθαρή φωνή σε αντίθεση με τα παιδία περιορισμένης αντίδρασης. Έχουν την τάση να εκφράζουν τα αισθήματα τους με μεγάλη ένταση και να αντιδρούν άμεσα στα σωματικά και συναισθηματικά ερεθίσματα (π.χ. μπορεί να εκδηλώνουν μηδενική ανοχή ακόμα και σε ένα μικρό τσαλάκωμα στα ρούχα τους)

 Για πολλά παιδιά, η ένταση της αντίδρασης δεν αποτελεί ιδιαίτερο πρόβλημα καθότι κατατάσσεται μεταξύ των δύο προαναφερομένων ομάδων. Η ψυχολογική τους διάθεση δεν έχει μεταπτώσεις και αντιμετωπίζουν τις καταστάσεις πιο φυσιολογικά.

 Ανταποκριθείτε στις αντιδράσεις του παιδιού σας

 Εάν το παιδί σας εκδηλώνετε με  έντονες αντιδράσεις?

  • Χαμηλώστε την ένταση. Η μουσική, ο φωτισμός και η ένδυση πρέπει να είναι ‘χαμηλής’  έντασης και τόνων. Το παιχνίδι πρέπει να είναι διασκεδαστικό αλλά όχι υπερδιεγερτικό.
  • Προσφέρετε σωματική ανακούφιση όταν το παιδί σας είναι ανήσυχο. Κρατήστε το κοντά σας, κάντε μασάζ στην πλάτη του, κουνήστε το μέχρι να ηρεμήσει.
  • Δείξετε του ότι το κατανοείτε και αναγνωρίζετε τα αισθήματά του. Χρησιμοποιείστε εκφράσεις όπως «το ξέρω ότι σου είναι δύσκολο όταν βρίσκεσαι σε μέρη που υπάρχει πολύς κόσμος και έχει φασαρία» και «γνωρίζω ότι είσαι απογοητευμένος»
  • Περιγράψετε του τι έχει μόλις συμβεί ώστε να αισθανθεί ότι έχει τον έλεγχο. Για παράδειγμα θα μπορούσατε να πείτε «Θύμωσες επειδή έπρεπε να φύγουμε από το πάρτι και με χτύπησες για να μου δείξεις πόσο θυμωμένος ήσουν»
  • Προβλέψτε τις εκρήξεις συμπεριφοράς του.
  • Μην το τιμωρείτε για αυτό που είναι. Κρατώντας το κοντά σας και αναγνωρίζοντας τα αισθήματα του μπορείτε να το βοηθήσετε να ηρεμήσει, να αισθανθεί σιγουριά και ασφάλεια. Αργότερα, όταν είναι αρκετά μεγάλο, βοηθήστε το να εκφράσει τα δυνατά του συναισθήματα με ποιο ελεγχόμενο τρόπο, με λέξεις ή ακόμα και με κάποια ζωγραφιά.

 Εάν το παιδί σας εκδηλώνετε με ήπιες αντίδρασης?

  • Ανεβάστε την ένταση για να τραβήξετε την προσοχή του παιδιού σας. Επιλέξτε μουσική με έντονο ρυθμό. Παίξτε με το παιδί σας παιχνίδια που απαιτούν φυσική – σωματική δραστηριότητα (π.χ. κυνηγητό). Χρησιμοποιείστε δραματική (θεατρική) φωνή όταν του διαβάζετε παραμύθια. Παρατηρείστε τις αντιδράσεις του παιδιού σας για να σιγουρευτείτε ότι συμμετέχει αλλά δεν είναι σε υπερένταση.
  • Κάνετε ‘ανόητα’ και δημιουργικά πράγματα ενθαρρύνοντάς το να κάνει το ίδιο.
  • Παίξτε μαζί του διαδραστικά παιχνίδια όπου εμπλέκετε σε δραστηριότητες που απαιτούν αλλαγή σειράς παικτών.
  • Ενθαρρύνετε το παιδί σας να κινείτε. Τα παιδιά με ήπιες αντιδράσεις πιθανόν να ανταποκρίνονται καλύτερα όταν εμπλέκονται σε σωματικές δραστηριότητες.
  • Ακολουθήστε τις πρωτοβουλίες του παιδιού σας. Εάν το παιδί σας τραγουδάει, προσφερθείτε να κάνετε ντουέτο. Εάν το παιδί σας χορεύει, τότε γίνετε ο παρτενέρ του.